Terug op Facebook

Gepubliceerd op september 29, 2018

Einstein zei ooit: ‘Ik vrees de dag waarop technologie onze menselijke interactie voorbijstreeft. De wereld zal dan bestaan uit een generatie van idioten.’ Hij was geen helderziende maar wel een briljant geleerde en volgens mij is zijn vrezen nu waarheid geworden. Toen ik ruim een half jaar geleden met volle overtuiging stopte met Facebook, omdat ik de manipulaties en de verslavende werking ervan eindelijk doorzag en daar niet langer aan mee wilde doen, was het net of ik mijn eigen rouwadvertentie schreef. Ik hield op te bestaan. Hoewel ik enorm genoot van de rust en mijn telefoon soms dagenlang geen geluid meer maakte of meldingen gaf, was ik ook alle contact met de wereld kwijt. Een vreemd fenomeen dat bij deze tijd hoort want we hebben het allemaal druk druk druk en even appen of een mededeling op Facebook pleuren is tegenwoordig dé manier om met elkaar om te gaan.

Tja, ik moet het Mark Zuckerberg nageven…. slimme jongen, want hij heeft bijna de hele wereld aan Facebook gekregen en ondanks alle negatieve publiciteit wil niemand nog zonder. Bellen, mailen en SMS-en is passé en wordt hooguit nog uit noodzaak gedaan. Terwijl ik in mijn Facebook graf lag draaide de wereld gewoon door. Na een paar maanden begon ik me te beseffen hoe diep Facebook en WhatsApp in onze maatschappij geworteld zijn. Zonder deze apps ben je compleet van de aardbodem verdwenen en is iedereen je binnen zeer korte tijd vergeten… tenzij ze wat van je moeten, dan weten ze je website en e-mail adres te vinden… dat dan weer wel.

Ik heb in al die jaren dat ik nu op deze aardkloot rond loop, mede door mijn werk in de horeca en het buitenland, aardig wat mensen leren kennen waar ik nu ruim een half jaar geen enkel teken van leven van heb gezien en dat is mijn eigen schuld. We houden namelijk alleen maar contact met elkaar dankzij de ‘prachtige’ uitvinding van Mark Zuckerberg. Ook ik zal me dus weer bij de ‘idioten’ van Einstein moeten voegen om niet als een soort digitale kluizenaar achter te blijven. Ik doe het niet meer via mijn telefoon maar alleen op mijn PC, wanneer ik zin en tijd heb. Mijn verhalen, foto’s en video’s blijf ik via mijn website publiceren maar ik laat via Facebook wel weten als ik weer iets nieuws op mijn site heb gezet.

Ondanks dat ik het nog steeds enorm oneens ben met de werkwijze van Mark Zuckerberg en zijn Facebook-team ben ik wel blij om weer onder vrienden, kennissen, oude bekenden en vage kennissen te zijn. Zoals Einstein ook zei: ‘Men hoeft de wereld niet te begrijpen, men moet alleen zijn plaats erin weten te vinden.’ Geniale man!

Mocht je me zoeken op Facebook… dit is mijn adres: https://www.facebook.com/rene.gardenier.98

Deel dit bericht
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

2 gedachten over “Terug op Facebook

  1. Hoi Renee , tot vorig jaar had ik nog nooit van je gehoord , laat staan dat ik van jou bestaan afwist . Door pure toeval kwam ik via mijn zoon te weten dat jij leuke smiley filmpjes maakt, waarin ik de pineut ben geweest , maar door die filmpjes ging ik je volgen en vind het heel interessant dat je zowel een vrolijke noot als serieuze gedachten deelt . Als ik het zo lees en bekijk heb ik je leeftijd anders ingeschat dan je bent , maar voor mij ben je toch , ook al ken ik je niet persoonlijk wel een toevoeging voor mijn “ FB “ vrienden . Leuk dat je weer terug bent en je hoeft niet altijd maar toe te geven aan al die piepjes , ik schat jou toch wel zo in dat je daar de discipline voor op brengen kunt. Groetjes en ga vooral zo door . Dita

    1. Dankjewel Dita. Het heeft me veel gekost om juist die discipline op te kunnen brengen. In het verleden probeerde ik iedereen tevreden en ‘te vriend’ te houden en dat is uiteraard niet voor eeuwig vol te houden. Maar ik heb vooral de laatste 3 jaar heel veel geleerd en ik leer nog steeds over hoe met mezelf en anderen om te gaan. Ik vind het ook echt leuk dat we in contact gekomen zijn…. één van de hoofdrolspeelsters in mijn humor-compilatie. Ik was echt verbaasd. En wat leeftijd betreft, dat is voor mij altijd onbelangrijk geweest in het leven. Ik heb vrienden van in de 20 maar ook in de 60 en 70 en dat is al jaren zo. Het gaat om de klik die je hebt en de interesses die je kunt delen. Dan is leeftijd totaal niet belangrijk. Groetjes René

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.