Klimaateczeem

Gisterenavond plofte ik na één bord spaghetti te veel met mijn broek op de vreetstand op de bank om wat tv te kijken. Terwijl ik niet aan mijn welvaartspens probeerde te denken zag ik beelden die leken op een trailer van een nieuwe Hollywood rampenfilm. Ik ben gek op rampenfilms maar mijn vreugde was kort. Ik bleek naar een onderwerp van EenVandaag te kijken dat over klimaatstress ging. Oeps… een scheet. Ik voelde me onmiddellijk schuldig. Scheten zijn van methaangas, uiterst slecht voor ons klimaat want het is een broeikasgas. Volgens de presentatrice staat ons, als we de klimatologen mogen geloven, een hel te wachten.

Eerlijk gezegd zag ik dit onderwerp de afgelopen dagen al aankomen. Foto’s op Facebook van mensen in de zon, de eerste barbecues van het jaar, bij temperaturen van 17 tot 19 graden en dat terwijl het pas eind februari is. Tel dat op bij de bloedverziekende hete zomer van afgelopen jaar en je hebt een recept voor massahysterie waar de pers maar al te graag op in speelt. Nog een scheet… Ik kan het me veroorloven want ik heb al vijf jaar dezelfde smartphone. Het is nog een Samsung S4 en al behoorlijk traag. Maar als ik een nieuwe koop zou ik 10 jaar geen vlees meer mogen eten ter compensatie voor het milieu. Geen optie! Ik hou van mijn gehaktbal bij de sperzieboontjes en mijn rookworst bij de boerenkool.

In de reportage werd ondertussen duidelijk dat mensen zich schuldig voelen over het feit dat ze het milieu belasten en dat levert weer een hoop stress en depressies op. Maar geen nood want er zijn tegenwoordig workshops, gegeven door klimaatpsychologen. Een klimaatpsycholoog is een zakkenvuller die, dankzij alle mediaheisa omtrent ons milieu, zichzelf een voormalig niet-bestaand beroep heeft toebedeeld. Tijdens de workshop bekende een man: ‘Ik hou enorm van reizen maar ik stap wel met een steeds groter schuldgevoel in het vliegtuig.’ Applaus voor deze weldoener, die zoveel inlevert ten goede van onze planeet. Hij vliegt nog wel voor de lol maar in ieder geval met schuldgevoel. Da’s nog beroerder dan met Ryanair. Nog maar een scheet want ik heb tenslotte ook geen auto, laat staan een rijbewijs.

Terwijl op de tv een vrouw aan het kakelen was over het feit dat ze haar kinderen zo graag groente- en fruitsnackjes gaf maar het bezwaarlijk vond dat alles in plastic zat, vroeg ik mij af onder welke steen deze muffe muts vandaan was gekropen. Bij een beetje groenteboer kun je alles zo los in je zelf-gehaakte boodschappentas flikkeren maar daar is het waarschijnlijk kut-parkeren dus dan maar met 350 pk naar de Appie. Misschien is de fiets een optie? Niet alleen goed voor het milieu maar ook prima om al die tapas en kaasplanken, die het afgelopen weekend weer rijkelijk weggespoeld werden met een paar liter prosecco, er weer af te trappen. Neem je kind mee en die ziet ook eens wat anders dan het beeldscherm van zijn of haar tablet. Of zeggen we tegenwoordig: van hét tablet. Ik heb al dat gender neutrale gedoe taal technisch nog niet helemaal onder de knie.

Hoe dan ook, als de milieudeskundigen gelijk krijgen gaan we dus naar de kloten. Er staan ons volgens Sybren Drijfhout van het KNMI nog heel wat hete zomers te wachten. Het wordt zo heet dat de mussen spontaan van het dak verdampen in plaats van dat die arme dieren nog de kans krijgen om tenminste waardig dood neer te vallen. Tsunami’s, tornado’s, overstromingen, bosbranden… het zat allemaal in die prachtige trailer van EenVandaag. Het beroerde is dat we niet weten wat we kunnen geloven want veel van de zogenaamde milieuridders hebben belangen in bedrijven die ons van groene energie voorzien en verdienen flink aan bijvoorbeeld horizonvervuilende windmolenparken. Nog één scheetje dan, mijn interieur is per slot van rekening een bij-elkaar-geraapt tweedehands zooitje. Visite noemt het enthousiast retro, vintage of brocante. Ik vind het best.

Ondertussen krijg ik eczeem van al dat milieugeleuter. Zolang er gewoon nog geadverteerd mag worden voor een vliegvakantie om kerstinkopen in Canada te doen is het water naar de zee dragen. Reclames voor producten die misschien hip en happening zijn, maar niets bijdragen aan een beter leven, zouden aan banden gelegd moeten worden. Pas dan maken we een groot en goed begin aan het verbeteren van de wereld. Ondertussen bieden deze rampscenario’s, waar de media ons mee teistert, weer ongekende mogelijkheden voor slimme zakkenvullers. Een flesje sprankelende Prozaco tegen milieustress of afgedankte koelhuizen die tot bejaardencentra omgebouwd kunnen worden want die oudjes doen het zo slecht in die hitte. En wat te denken van een scheten-afkolver? Methaangas is zeer brandbaar dus waarom niet de bruine bonen van gisteren opwarmen op hun eigen gas? Dat is pas recyclen op hoogwaardig niveau. Nou, nog eentje dan…. en dan op naar de pot!

© René Gardenier – Fenix Publishing – 2019

Delen mag altijd, stelen is plagiaat!

One Thought on Klimaateczeem
    Engracia
    5 Mar 2019
    2:04pm

    Geweldig Rene, had het niet beter kunnen verwoorden.

Laat een reactie achter

Je reactie wordt voor het plaatsten eerst behandeld door een moderator.