Goedkoop vliegen

Gepubliceerd op maart 3, 2018

Ooit wel eens gevlogen met Ryanair? Daar kan geen pretpark tegenop. De bestemming maakt geen moer uit want de ware sensatie is aan boord te vinden. Ik heb regelmatig met deze low-budget maatschappij gevlogen en dat is vanaf het moment dat je het toestel in loopt een avontuur op zich.

Bij binnenkomst begeef je jezelf in een massagevecht om de beste plek, waarbij duwen, trekken en voordringen al jaren door het cabinepersoneel door de vingers wordt gezien. Moge de sterksten met de hardste handtassen winnen. Als iedereen eindelijk ingesnoerd zit en het toestel in beweging komt, begint het eerste kind te krijsen. Diverse hoofden met zeer afkeurende blikken verschijnen boven de stoelen uit, op zoek naar de storende geluidsbron. Op weg naar de startbaan doen de stewardessen hun verplichte toneelstukje om ons te laten zien wat we moeten doen als het toestel tijdens de vlucht uit de lucht pleurt en we na de crash nog niet over een gebied van 2 kilometer verspreid liggen of in een duikboot gaan veranderen. Altijd een veilige gedachte.

Na het pantomimespel van de luchtjuffen klinkt uit de speakers: ‘Cabin crew please be seated for take-off!’ en onder luid gebulder dendert het toestel als een oude huifkar over de startbaan. Een paar passagiers kijken angstig om zich heen en sommigen grijpen zich stevig aan hun stoelleuning vast. Een walm van angstzweet doordringt de cabine en als honden in een bench op weg naar de dierenarts, kijken sommige passagiers met angstige blikken door de raampjes naar buiten. Tegen de tijd dat elk onderdeel in het vliegtuig lawaai begint te maken en je denkt dat het hele gangpad vol met schroeven en moertjes zal komen te liggen, komt het toestel los van de grond en kiest onder een schuine hoek het luchtruim. Het vliegveld onder je wordt zienderogen kleiner en vanaf nu is het hopen dat de motoren sterker zijn dan de zwaartekracht.

Dan is het tijd voor Ryanair om echt geld te verdienen. Met een parelwitte glimlach duwt het cabinepersoneel iedereen een kleurrijke folder in de handen met daarin een ruim assortiment aan kleffe broodjes, muffe salades en  ranzige koffie, welke ter compensatie van de angst tegen waanzinnige prijzen geconsumeerd kunnen worden. Na een kwartier mogen de gordels los, waarna de echte chaos begint. Van de zenuwen moet iedereen alweer naar het toilet maar met de blokkerende voedseltrollies van de luchtjuffen in het gangpad levert dit het nodige gedrang op, waardoor er een soort apenkooi ontstaat. Terwijl de piloot rustig een dutje doet, omdat we toch op de automatische piloot vliegen, worden in de cabine kinderen verschoont, drankjes en etenswaren genuttigd en lukt het sommige passagiers in de chaos zelfs even te slapen.

Na het uitdelen van de voedselpakketten is het tijd voor de Telsel party op grote hoogte. Parfum, krasloten, rookvrije sigaretten en nutteloze Ryanair goodies… Alles wordt ons aangesmeerd, ter compensatie van de veel te goedkope vliegtickets. Ondertussen heeft iedereen inmiddels het toilet bezocht en zich verwonderd over de enorme zuigkracht waarmee de grote of kleine boodschap uit de toiletpot gezogen wordt. Waar zou dat spul toch blijven?

Als iedereen verzadigd, half dronken van de veel te dure biertjes en wijntjes en met klotsende oksels wat verveeld voor zich uit zit te staren klinkt het verlossende ‘pong’ geluidje. De daling is ingezet en iedereen wordt verzocht om weer plaats te nemen, de tafeltjes in te klappen, gordels aan te snoeren en alle elektronische apparatuur uit te schakelen.
Met knappende oren en een cabine vol zweetlucht zakken we langzaam naar onze eindbestemming. Opnieuw zenuwachtige blikken door de ramen en krijsende kinderen, terwijl het toestel wild schuddend op het vliegveld af dendert. Als de Boeing 747-800 met een flinke dreun op de landingsbaan terecht komt rukken sommigen bijna de leuningen van hun stoelen. Onder luid gebrul van de motoren remt het toestel af en verschijnen de eerste opgeluchte gezichten. Dan klinkt het bevrijdende trompetje van Ryanair, gevolgd door een luid applaus. Of dit voor de piloot is of een apathische reactie op de spannende landing is niet duidelijk maar velen danken snel even onze lieve heer dat ze dit avontuur er weer levend vanaf gebracht hebben.

Nog voor het toestel bij de gate is staat het grootste deel van de reizigers alweer te appen, z’n handbagage bij elkaar te graaien en te duwen om maar zo snel mogelijk bij de uitgang te kunnen komen. In een walm van angstzweet en andere zeer onaangename lichaamsgeuren verlaat iedereen het toestel, dat binnen 20 minuten weer schoon, fris en volgetankt aan haar volgende vlucht begint. Als dat geen avontuur is…. En als je op tijd boekt kost het nog minder dan een treinkaartje.

© René Gardenier 2018

Delen mag altijd, stelen is plagiaat!

 

 

 

Deel dit bericht
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.